انست كه اگر جراحت اندكى باشد و به بستن تنها قعر آن و لبهاى آن فراهم ايد درين صورت هيچ احتياج بعلاج ديكر سواى ان ندارد كه از دو طرف ان چيزى كه از پارچه لته يا پنبه كهنهء موافق وضع و مقدار جراحت مىسازند و آن را رفاده مىكويند بكذارند و به پارچه كرباسى كه جراحت و شكستكيها را بدان مىپيچند و آن را رباط مىنامند به‌بندند و ملاحظه از غذاهاى غليظ و امتلا از طعام و شراب بكنند و نكذارند كه در جراحات چيزى واقع شود مثل موى يا روغنى يا غير ان چرا كه اينها مانع التيمام مىشوند به مجرد همى قدر تدبر اين قسم جراحتى نهايتش بسه روز نمىكشد كه به مىشود بىآنكه احتياج بدوايى بشود و بسيارى از مردم دانسته يا نادانسته بضد اين عمل مىكنند و مرهمها مىكذارند و عذاهاى غليظ مىدهند كه باعث ورم مىشود و جراحت تازه مىكردد و روغنها و مدتى مديد مىكشد باشد كه عضو نيز مشرف بر تعفن بشود خصوصا در تابستان